مهستان؛ سوسنگرد چهار روز در اشغال عراق بود. پس از اشغال سوسنگرد، ارتش عراق پیشروی به سمت اهواز را ادامه داد و در این محور از حمیدیه عبور کرد، ولی وارد آن نشد.
هدف نهایی تهاجم ارتش عراق از این محور، رسیدن به اهواز بود. فرماندهان عراقی انتظار حماسه‌آفرینی و مقاومت ایرانیان را نداشتند.
در ساعت ۵ بامداد روز ۵۹/۷/۹، تعداد ۲۳ رزمنده از پاسداران خوزستان به فرماندهی «برادر علی غیور اصلی» یک عملیات چریکی را در پیچ حمیدیه اجرا کردند.
این شبیخون که با شرکت رزمندگان داوطلب و بسیار با انگیزه انجام شد، واحدهای ارتش عراق را به عقب‌نشینی واداشت و در پی آن شهر سوسنگرد آزاد شد.
در این عملیات بالگردهای کبرلی هوانیروز ارتش ایران هم به شکار تانک‌های عراقی پرداختند و نقش بسیار مثبتی در انهدام قوای زرهی ارتش بعثی ایفا کردند.
در جریان تهاجم بالگردهای هجومی، یکی از آنها مورد اصابت قرار گرفت و خلبان آن، سرهنگ وطن‌پور به شهادت رسید.
در این شبیخون موفق، ۲۲ تانک و نفربر عراقی به غنیمت درآمد، همچنین ۴ تن از رزمندگان ایرانی نیز به شهادت رسیدند.
پس از آزادی سوسنگرد، وقتی علی غیور اصلی، در تاریکی شب به همراه آقایان حسین نظری و احمد غلامپور با یک جیپ آهوی استیشن به دهلاویه می‌رفتند تا اوضاع دشمن را بررسی کنند، با یک کمپرسی که از روبه‌رو می‌آمد و با چراغ خاموش حرکت می‌کرد، تصادف کردند.
در این حادثه غیور اصلی به شهادت رسید و دیگر سرنشینان مجروح شدند.
غیور اصلی از تکاوران ویژه ارتش بود که به سپاه مامور شده بود و قبل از آغاز جنگ، نیروی سپاه و بسیج اهواز را آموزش می‌داد.
او ابتدا در درگیری‌های کردستان شرکت داشت و سپس پیش از شروع جنگ به خوزستان آمد.
برگرفته از کتاب روند جنگ ایران و عراق
حسین علایی
