مهستان؛ هیئت آمریکایی به سمت اسلام‌آباد حرکت کرده، آمریکا کشتی باری تجاری ایران را در عملیات شبه هالیوودی و رقت‌آور توقیف کرده و تنگه هرمز همچنان مسدود است.
آمریکا به نظر تله‌ای را برای ایران پهن کرده است. از سویی هیئت مذاکره‌کننده را راهی اسلام‌آباد کرده و از سوی دیگر با نقض توافقات آتش‌بس سعی دارد نمای صلح از طریق قدرت را حفظ کند.
در این شرایط اگر هیئت ایرانی عازم اسلام‌آباد نشود، بهانه بسیار خوبی برای از سرگیری تجاوز و حتی حمله به زیرساخت‌های برق و پل‌ها مهیا می‌شود.
اگر هم هیئت ایرانی به اسلام‌آباد برود و توافقی حاصل نشود، حداقل ضرر قرار گرفتن مقامات عالی‌رتبه و مشخصا شخص قالیباف در خطر ترور است که به محض بازگشت از اسلام‌آباد در معرض آن خواهد بود.
همزمان مذاکره‌کنندگان ایرانی اگر در این شرایط به اسلام‌آباد بروند، زیر فشار گروه‌های رادیکال داخلی هم قرار می‌گیرند که از موضع اقتدار لازم وارد مذاکرات نشده‌اند.
اگر هم به اسلام‌آباد نروند با سرزنش بخش بزرگی از مردم مواجه می‌شوند که آخرین فرصت‌ها برای جلوگیری از جنگ زیرساخت را از دست داده‌اند.
ایران تا این لحظه از طریق معلق نگه داشتن تصمیم و فشار بر پاکستان کوشیده است که آمریکا را وادار به نرمش کند.
یا کشتی توسکا آزاد شود یا محاصره دریایی معلق شود. چیزی که پاکستان تصریح کرده در تماس فرمانده ارتش این کشور به ترامپ گوشزد شده است.
با این حال بعید است ترامپ متفرعن امتیاز درست و درمانی به دست دهد؛ در این شرایط به نظر هیئت ایرانی باید ریسک رفتن به میدان مین اسلام‌آباد را بپذیرد.
میدان مینی که باید با تدبیر در آن معبری گشود؛ یا پیشروی کرد یا با امنیت عقب نشست و به سلامت به مقر بازگشت. از دیپلمات‌ها تا امنیتی‌ها و محافظان جان مذاکره‌کنندگان ارشد باید روی این میدان مین حرکت کنند؛ شاید آینده ایران به ظرافت کار آن‌ها وابسته باشد!
