مهستان؛ بحث مهم در مقطع مهر ۱۳۸۳، بررسی طرح‌های تبادل شده بین ایران و سه کشور بود که شروع آن به تابستان ۱۳۸۳ برمی‌گردد.
پس از نشست گروه هشت، در پاسخ به طرح «چارچوبی برای تضمین‌های متقابل» که در اواخر تیر ۱۳۸۳ آماده و در اوایل مرداد از طرف ایران ارائه شده بود، سه کشور اروپایی پس از رایزنی با امریکا، طرحی را با عنوان «راه پیش رو» با هدف دستیابی به یک توافق بلند مدت بین ایران و غرب پیشنهاد کردند که در اجلاس گروه هشت بر سر آن به تفاهم رسیده بودند.
بنابراین، از تاریخ ۱۳۸۳/۵/۸ زمان تحویل طرح ایران به اروپا، تا تاریخ ۱۳۸۳/۷/۳۰ که زمان تحویل طرح غرب به ایران بود، فعالیت‌های دیپلماتیک عمدتا حول محور این طرح قرار داشت.
طرح دوم ایران نیز به‌عنوان طرح پنج‌مرحله‌ای در تاریخ ۱۳۸۳/۵/۱۹ به طرف اروپایی ارائه شد. هیچ یک از تحولاتی که در این دو ماه و بیست روز به‌وقوع پیوست، در آن مقطع رسانه‌ای نشد.
بیشتر از همین خاطرات بخوانید: توافق مهم با رئیس جمهور افریقای جنوبی
به عبارتی تاکنون در مورد اقدامات طرفین در این مدت که می‌توان از آن به‌عنوان «هشتاد روز بی‌خبری» یاد کرد، کمتر بحث شده.
در مجموع، طرحی که ایران ارائه داد و در مورد آن مذاکره شد، عمدتا برای جلوگیری از صدور قطعنامه‌ای نامناسب در ماه سپتامبر بود.
ما با آژانس و اروپا بر سر قطعنامه سپتامبر مذاکره می‌کردیم، اما زمانی که دیدیم قطعنامه صادره، قطعنامه موردنظر ما نیست، روابطمان با اروپا رو به سردی گذاشت، تا زمانی که ماراتن طرح‌ها آغاز شد.
علت اینکه من به افریقای جنوبی رفتم تا با امبکی به توافق برسم نیز، همین شرایط سخت و ناامیدکننده بود.
منبع: برگرفته از کتاب امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای
خاطرات حسن روحانی
