مهستان؛ ایرج افشار جایی در توصیف محمدعلی جمالزاده می‌گوید: «سالهاست که از ایران دور بود اما خانه‌اش آراسته به قالی و قلمکار و قلمدان و ترمه و تافته و مسینه و برنجینه‌های کرمان و اصفهان و یزد بود. نشست و خاستش در سراسر عمر با هموطنانش بود».
این ویژگی‌ها، تمام و کمال در آثار فرزند خوش‌قریحه و طناز سید جمال‌الدین واعظ منعکس است.
محمدعلی جمالزاده به دلیل سوابق خانوادگی از جرگه مبارزان مشروطه‌خواه و دادخواه محسوب می‌شود.
اما فضیلت قلم و نویسندگی‌اش آنچنان بر سایر وجوه زندگی و شخصیت او سایه انداخته که نامش یادآور قلم و داستان‌نویسی‌ست.
او را به حق مبدع داستان‌نویسی مدرن فارسی می‌دانند.
یکی از جنبه‌های ارزشمند داستان‌نویسی و قلم‌فرسایی جمالزاده در آن است که نوشتن را با بهره‌گیری از فرهنگ عامه در خدمت ارتقای فرهنگ عامه قرار داده بود.
یکی از نکات جالب توجه در مورد این نویسنده شهیر فارسی‌زبان آن است که چهار بار در فهرست نامزدهای دریافت نوبل ادبیات قرار گرفت.
هفدهم آبان، سالروز درگذشت نویسنده‌ای‌ست که اگر نبود شاید داستان کوتاه فارسی هم نبود.
