زمان شروع نبرد سوم؛ احتمالا بعد از انتخابات کنگره آمریکا

مهستان؛ ایران حاضر به مذاکره هسته‌ای با آمریکا نشده و بر جدا کردن مذاکرات پایان جنگ از مذاکرات هسته‌ای تاکید کرده است. این موضع را که بارها از مقامات ایران شنیده ایم، دیشب نورالدین الدغیر خبرنگار الجزیره در تهران هم توییت کرد.
امید برای حل ماجرای جنگ ایران و آمریکا از طریق مذاکره فعلا بسیار کمرنگ شده است. چنان که خبرنگار الجزیره هم در همان توییت کذایی نوشت: حالا همه چشم به میدان نبرد دوخته‌اند!
تحرکات میانجی‌ها هم به نظر کمتر از قبل است و دو روزی است قطر هم به سکوت پاکستان پیوستن است و از عمان، معتمد همیشگی تهران، هم خبر جدیدی نیست.
جنگ حالا نزدیک‌تر به نظر می‌رسد.
اما نبرد سوم چه زمانی آغاز خواهد شد؟
بخشی از پاسخ این سوال به آمادگی‌های عملیاتی طرفین و در دسترس بودن اهداف عملیاتی بستگی دارد. چیزی که رصد آن برای رسانه‌های ناممکن است. اما بخشی از پاسخ هم با متغیرهای سیاسی گره خورده و مهم‌ترین متغیر کوتاه مدت هم انتخابات کنگره آمریکا در اواسط آبان است.
در آمریکا حزب جمهوری‌خواه در رقابت انتخاباتی به سراشیبی افتاده، کار از مجلس نمایندگان گذشته و حالا حتی اکثریت مجلس سنا هم در خطر است. جنگ با ایران و افزایش قیمت سوخت و تورم ناشی از آن نقش قطعی در این وضعیت دارد.
در حزب جمهوری‌خواه کسی جرات نقد ترامپ را ندارد اما احتمالا بیشتر اعضای حزب و حتی شاید خود ترامپ از شروع این جنگ دل خوشی ندارند.
احتمالا ترامپ اگر بتواند واکنش ایران به هر حمله جدیدی را پیش‌بینی و مهار کند، تردیدی برای یک حمله سریع و برق آسا قبل از انتخابات کنگره ندارد. حمله به تأسیسات هسته‌ای و از جمله کوه کلنگ با چاشنی چند ترور از مقامات، اعلام پیروزی و تمام!
مشکل او اینجاست که با چنین کاری نه نظام سیاسی فرو می‌پاشد و نه واکنش قابل کنترلی نشان می‌دهد. ایران احتمالا از NPT خارج می‌شود و دکترین هسته‌ای خود را به سمت ساخت سلاح می‌برد. حتی اگر این هم برای ترامپ مهم نباشد، ایران دست از تلاش برای اعمال حاکمیت بر هرمز برنمی‌دارد و این یعنی خبری از سقوط قیمت نفت و کاهش فشار بر اقتصاد جهانی نخواهد بود. بگذریم که حوثی‌های متحد ایران حالا در کرانه باب المندب ساعتشان را به وقت بستن این تنگه کوک کرده‌اند و بدشان نمی‌آید در هماهنگی با تهران کلید باب المندب را هم به ته دریای سرخ بیندازند.
عقب زدن حوثی ها از مواضعی که به تازگی به دست آورده‌اند، شرط لازم هر عملیاتی علیه ایران است و البته که کار ساده‌ای نیست. احتمالا ترامپ ترجیح می‌دهد دندان روی جگر بگذارد و ریسک جدیدی نکند و تسویه حساب با ایران را به بعد از انتخابات موکول کند.
در اسراییل نتانیاهو هم منتظر انتخابات است و هر جنگی بین ایران و آمریکا برای او یک فرصت طلایی است تا در جایگاه آقای امنیت به رای‌دهندگان بگوید چگونه آمریکا را به جنگ با بزرگترین دشمن اسراییل مشغول کرده و یهودیان را در ساحل امن سلامت به تماشای آتش‌بازی در خاورمیانه برده است.
تحرکات اخیر بی‌بی و داستان عجیب و غریب هواپیمای فلای دبی نشانه تلاش او برای معرفی کردن ایران به عنوان خطر تروریستی جهانی است.
اما نتانیاهو بدون جنگ هم به احتمال بسیار زیاد قدرت را از دست نمی‌دهد. حزب او چند کرسی کمتر از حزب یاشار به رهبری آیزنکوت به دست می‌آورد اما مخالفانش که از راست افراطی تا چپ در آن فراوانند بدون ائتلاف با احزاب عرب نمی‌توانند دولت تشکیل دهند و البته که راست افراطی زیر بار ائتلاف با اعراب نمی‌رود.
بی‌بی بدون پیروزی تا انتخابات مجدد در اوایل سال آتی خورشیدی در قدرت می‌ماند. جنگ آن قدر برای او واجب نیست که دست به ریسک بزرگی بزند و اسراییل خود پیشگام حمله به ایران شود.
ایران تمام تمرکزش را بر ادامه بالا بردن هزینه عبور نفت از تنگه هرمز گذاشته و بعید است شروع کننده نبرد جدید باشد.
ایران احتمالا هنوز امیدوار است که ترامپ در آخرین لحظات برای نجات انتخاباتی به شرایط ایران تن دهد؛ اگر نه شکست در انتخابات را تجربه کند. البته که استراتژیست‌های تهران احتمالا در مورد تأثیر شکست انتخاباتی بر رفتار ترامپ دچار برآورد بیش از حد هستند و بعید نیست که آن شکست، نه ترامپ را چندان مهار کند و نه دست او را در مذاکره پایین بیاورد.
بعید نیست ایران در آستانه انتخابات، تنش را بالاتر ببرد تا اثر ضربه را بیشتر کند اما ملاحظات داخلی و به خصوص جامعه به جان آمده از فشار جنگ و تورم، تصمیمات تهران را محتاطانه می‌کند تا پیشگام نبرد سوم نشود.
با این اوصاف نبرد سوم احتمالا بعد از انتخابات کنگره آمریکا در اواسط آبان شروع می‌شود. اما باید در نظر داشت اگر فرصت عملیاتی در اختیار ترامپ و نتانیاهو قرار بگیرد در استفاده از آن تردید نخواهند کرد.