مهستان؛ بحران‌ها فقط زندگی روزمره، معیشت و امنیت افراد را تحت تأثیر قرار نمی‌دهند. اضطراب، فرسودگی، سوگ، احساس ناامنی و فشار روانی هم بخشی از تجربه بحران‌اند و گاهی اثرشان مدت‌ها پس از پایان یک رویداد باقی می‌ماند.
امسال روز جهانی سلامت روان با شعار «شنیده شدن تجربه‌های زیسته؛ صداهای واقعی، تغییر واقعی» برگزار می‌شود؛ شعاری که یادآوری می‌کند سلامت روان فقط موضوعی فردی یا درمانی نیست، بلکه با شنیدن تجربه‌های واقعی افراد و توجه به نیازها و صداهای آنان، می‌توان به تغییرهای مؤثرتر و انسانی‌تر رسید.
به همین دلیل، وقتی از تاب‌آوری اجتماعی حرف می‌زنیم، سلامت روان نمی‌تواند در حاشیه بماند. آمادگی برای بحران فقط به داشتن برنامه، منابع و شبکه ارتباطی محدود نیست؛ توجه به حال روانی افراد، داوطلبان، کارکنان و گروه‌های در معرض آسیب هم بخشی از همین آمادگی است.
نهادهای مدنی می‌توانند در این زمینه نقش مهمی داشته باشند؛ از ایجاد فضاهای امن برای گفت‌وگو و حمایت گرفته تا مراقبت از نیروهای خود، شناسایی نشانه‌های فرسودگی و ارجاع مسئولانه افراد به خدمات تخصصی.
روز جهانی سلامت روان یادآور این است که مراقبت، بخشی از تاب‌آوری است؛ هم مراقبت از دیگران و هم مراقبت از کسانی که خودشان در خط مقدم کمک و حمایت ایستاده‌اند.
